Witam po kilku latach

Witajcie po wiekach. Mam wrażenie, jakbym wróciła z dalekiej podróży do miejsca, które jest mi znane, niezmienne, takie swojskie. I niesamowitą radość, że jest tu nadal spore grono starych, dobrych znajomych. Social media tak rozleniwiają a zarazem dają tyle możliwości, że blog zdradziłam na ich rzecz. Przyznaję się bez bicia. Co u mnie? Praca, życie, wiele robótek, które dają ogromną radość mnie jak i mam nadzieję obdarowanym. Wrzucam kilka fotek j uciekam zobaczyć co u Was. Z niektórymi mam kontakt przez fb ale niektóre z Was muszę odwiedzić, odkopać, poczytać co u Was. Do zobaczenia 

 

Haftowana biżuteria

Brak czasu, snu, pogoda straszna, samopoczucie

jeszcze gorsze ale

tworzę biżuterię i to tylko dzięki 

pewnej przesympatycznej dziewczynie.

Mowa oczywiście o naszej niesamowitej Lunie

ze Zmierzchu Luny.

Nie dość, że zaraziła mnie tym ustrojstwem to jeszcze przysłała niezbędnik 

do rozpoczęcia nad nim prac.

Dług mi rośnie w strasznym tempie ale...

kiedyś może zdołam się odwdzięczyć.

Czas pokaże.

Jakby było mało to przysłała mi jeszcze najpiękniejszy przybornik hafciarki

na świecie. Jak ktoś ma ładniejszy to nich się

pochwali. Wątpię jednak, żeby 

ktoś przebił Gochę.

Zresztą zdjęcia same się bronią.

A potem poleciały już mojej produkcji naszyjniki i jedna para kolczyków.

Na razie. 

I to by było na tyle. 

Jak znam życie to dopiero przed Gwiazdką zawitam,

więc życzę wszystkim spokojnego czasu przed świątecznego, 

bez porządkowych szaleństw.

Wszystko na spokojnie i z umiarem.

Trzeba dać sobie na luz.

Buziole wielkie przesyłam

A mnie jest szkoda lata

I smutno mi się robi jak patrzę 

na aurę za oknem.

Zimno, chłodno, do domu daleko...

Może jeszcze kilka ciepłych dni będzie.

Nie mogę powiedzieć, że lubię nadchodzącą porę roku.

Złota, polska jesień bywa przepiękna ale...

właśnie, dla mnie już nie to.

Jestem zmarźluchem i bez ciepełka tracę witalność.

Ale, ale...koniec marudzenia.

Dzieciaki poszły do szkoły więc należy zameldować się

z czymś dla oka.

Wakacje zbyt szybko minęły, pozostały

już tylko cieplutkie wspomnienia i kilka zdjęć.

W zasadzie tylko mojego młodego.

W jedną i drugą stronę, z serii 

czy leci z nami pilot.

Coś tam działałam ale więcej przed urlopem niż po.

W między czasie wygrałam u Violi przecudowny 

ptaszowo-bursztynowy wisior.

Rewelacja. Zresztą oceńcie same.

Oczywiście nie obyło się bez dodatków.I jeszcze kawowe mydło.

Zdolne łapki ma nasza Viola.

Dziękuję bardzo, bardzo.

Wzięłam się za ptaszory-papugi, w zasadzie je kończę, ale zdjęć

jeszcze nie mam. 

U Violi wszystko można zobaczyć.

Papugi zamówił sobie mój Max.

W końcu coś dla swojego dzięcię zrobię.

Poza tym to bez zmian, czyli

nie może zabraknąć monogramów.

 

I wszystkie do kupy, hihi, razem.

Trzymajcie się cieplutko.

Nie wiem kiedy wpadnę bo jakoś

nie idzie mi pisanie ale

zaglądam do wielu z Was i podziwiam

Wasze cuda, wenę, chęci.

Słonecznego września życzę Wszystkim.